Frau'nun Fizyoterapist Macerası

Beliz'in doğumu ardından bende başladı mı bir bel ve sırt ağrısı! Slinge taktığım 3.5 kiloluk kızımı 5 dakika taşıyamıyordum.

Burada da İngiltere'de olduğu gibi doğum sonrası eve ebeler gelir. Anne nasıl, bebek nasıl diye kontrol ederler. Yaralara bakarlar, emzirme ve diğer sorunlara çare bulurlar. Bel ve sırt ağrılarımdan bahsedince bana bir saat egzersiz yaptırdı. Sonra da karın kaslarımı geliştirmem için bir fizyoterapiste görünmemi önerdi. 'Şimdi gençsin; ama yaşlandığında göbeğinin sarkıp pörtlemesini istemezsin' deyince annem dayanamayıp 'Biz Türk'üz vücut yapımız böyle' dedi. Ebe hanım ise farklı düşünüyordu ve eminim haklıydı. 'Belly dance - göbek dansı - yapın, onun bile çok faydası olur' dedi.

Nihayetinde 40'ımız çıkınca benim ağrılar azaldı, hatta geçti. Yine de yaşlanınca pörtlemeyeyim diye Zürih'te iyi ve sigortanın karşılayacağı bir fizyoterapist aradım, buldum ve fizyoterapi kliniğine gitmeye başladım. Bana bakan doktor aynı zamanda 'chiropractor' idi yani masaj yoluyla tedavi ediyordu. Çok memnundum ilk birkaç seanstan.

Hiç tedavi etmese bile, çocuklar olmadan klasik müzik ve sıcak havlu eşliğinde yarım saat bana çok iyi geliyor, hatta kendim için birşeyler yapıyorum dedirtiyordu. Üçüncü seansta hafta boyunca kızımın hasta olduğunu ve sürekli onu kucakladığım için sırtımın çok ağrıdığını söyledim. O da sırt masajı yapayım, sinirleri gevşeteyim derken kaburga kemiğimi kırdı!

Şaka şaka kırmamış, doktor kırık yok dedi. Çatlak veya ezik. Hamilelikte alt sıradaki açık kaburgalar hafif dışarı çıkarmış göbek büyüyünce. Benim dışa çıkık kaburgalar sırttan baskıyı yiyince dayanamadı tabii. Ağrısı, sızısı bir yana Beliz ve Alaz ile bile zor ilgileniyorum. Özellikle Alaz için üzülüyorum; annesi bir türlü kendine gelemedi, kaydıraktan kayamadı onunla epeydir. Hamilelik, bebek, dikişler derken şimdi de bu çıktı!

Hadi kayak yaparken falan incitsem neyse en azından havası olurdu! Seanslar henüz bitmese de eşim chiropractic tedavi tehlikeliymiş diye birçok makale koydu önüme. Zürih'te bir macera daha geride kaldı. Umarım ağrılar da yakında geride kalır...

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder