Zürih İzlenimleri


Havaalanı
Yoğun bir havaalanı olmasına rağmen çok kolay oldu pasaport kontrolden geçip bagajları almamız. Bebek arabasını uçağın kapısında vermediklerinden bagajları aldığımız bölüme dek olan mesafeyi Alaz kucağımızda  neşeli çığlıklar atarken kat ettik. Dönüşteyse bebek arabamız katlanınca şemsiye gibi küçük hale dönüşmediğinden check-in etmemizi istediler. Önce nasıl olur diye şaşırınca biz, görevli dökümanları açıp gösterdi; ama bu kural Zürih havaalanına özgüymüş. Uyuyan Alaz'cık slinge takarken uyandı tabii ki. Neyse ki slingimizi almışız yanımıza yoksa uçağa binene dek Alaz'ı taşımak ve zaptetmek zor olurdu.

Ulaşım
Biz havaalanından şehre trenle gitmeyi seçtiğimizden Bahn'a doğru ilerledik; 72 saatlik Zürih kart satın aldık havaalanı-şehir yolculuklarımız ve şehir merkezinde tramvayla gezmek için. Şehirdeki çoğu müzeyi de ücretsiz veya indirimli olarak gezebiliyoruz bu kart sayesinde. Tramvaylar bir eski ve bir yeni sırasıyla geçiyorlar duraklardan. Yenilere bebek arabasıyla binebiliyoruz. Eskiler nostaljik ve daha sevimli; ama 2 basamak var, gerçi binerken yalnızdım ve hemen yardımcı oldular. Şansımıza bindiğimiz trenler de basamaklıydı hep ve bebek arabasını kaldırıp indirmek gerekti. Şehir içindeki bazı dar sokaklar merdivenli, bebek arabasıyla geçemeyip dolanmak zorunda kaldık. Çoğu sokak da arnavut kaldırımlı eski şehrin merkezinde; bebeği uyutur ya da uyandırır. Alaz çok yorgundu ilk gün, uyudu.

Yeme-İçme
Londra'nın aksine, Zürih'teki restoranlar ve kafeler pek çocuk dostu değilmiş. Çoğunda mama sandalyesi yok, olanlarda bebek arabasını içeriye alamıyormuşuz; kapıda katlayıp kenara bıraktık. Hatta Alaz uyuyor diye restorana giremeyip uyanana dek göl kıyısında gezindiğimiz oldu. Köpekler restorana girebilirken bebekler giremiyor; ilginç!

İnsanlar
Araba sürücüleri bebek arabasını görünce yol veriyor, yayalar için aynı şeyi söyleyemem ama. Bir restoranda yemek yerken yanımıza oturan orta yaşlı iki kadına Alaz ne şirinlikler yaptı bir gülümseme görmek için; ama malesef kadınlar öyle hararetli konuşuyorlardı ki Alaz'ın çabaları - cilveli bakışları ve seslenmeleri - boşa gitti. Umarım Alaz 'İnsanlar ne tepkisiz' diye düşünüp bu sosyalleşmelerinden vazgeçmez. Bebekli anneler çok sayıda; özellikle hava güzelse herkes dışarıda pusetleriyle. Ama yine de çocuktan çok köpek dostu bir millet diyebilirim.

Su
Zürih'te çeşme suyu içilebiliyor. Hatta sokaklardaki çeşmelerden de su içtik; ama Alaz'ın suluğuna oteldeki su ısıtıcısında kaynattığım sudan koymayı tercih ettim.

Alışveriş
Şehir içinde her köşe başında market-büfe bulmak zor. Neyse ki otel odasından internete bağlanıp yakınlardaki Migros, Coop ve eczane gibi yerleri kolayca bulabiliyoruz Google Maps'i kullanarak. Zürih oldukça ayrıntılı ve doğru işlenmiş haritalarda. Oyuncak mağazaları favorimizdi bu defa.

Bebek/Aile Tuvaletleri
Şehir merkezinde umumi tuvaletler mevcut. Alaz'ın bezini değiştirmek için Bahnhofstrasse üzerindeki Franz Carl Weber'i kullandım. Gerçi kısmi olarak umuma açık bir yerde değiştirmek gerekiyor, özel oda yoktu. Hayvanat Bahçesi'nde de anne/baba tuvaletleri ya da gene umuma açık bir yerde değiştirebileceğimiz bölüm var mat bulunan. Ne yalan söyleyeyim Londra'da daha kullanışlı yerler gördüm.

Emzirme/Besleme
Emziren kimse görmedim gezi boyunca Zürih'te. Havanın serin olması da bir etken olabilir; ama emzirme odaları da yoktu 4 katlı oyuncakçılarda bile. Alaz hasta olduğundan yemek yemedi ve ben emzirmek için ya otele geri döndüm (merkeze yakındı) ya da Hayvanat Bahçesi'nde olduğu gibi kafeleri kullandım. Restoranda Alaz'a birşey sipariş edip etmeyeceğimizi sordular, garip değil mi? :) Ben de çantamdaki hazır mamasını çıkarıp besledim; kimse birşey demese de masanın altına fırlattığı açılmamış paketteki krakerlerini bize sormadan alıp çöpe atmışlar. Pek çocuk dostu değiller demişim değil mi? Yemek yediğimiz yerlerde Alaz'dan başka çocuk da yoktu. Zürih'te çocuk dostu restoran ve kafeler için tıklayınız...

Alaz Zürih'te neler yaptı diye merak ederseniz, buradan buyrun!

Resim: http://www.flickr.com/photos/zurichtourism/5160475449/

4 yorum :

  1. Emzirme dostu eczaneler var Zurih'te. Ben hic kullanmadim ama listesi var, oradan bakilabiliyor. Aslinda ozel bir yere de gerek yok. Ben ortu kullanarak her yerde emzirmistim. Kimse de birsey demedi.

    Restorana bebek arabasi alinmamasina sasirdim. Biz ikizlerimiz oldugu ve rahat durmadiklari icin pek disarda yemiyoruz. Yiyecegimiz zaman da Migros ve Coop gibi restoranlarin cocuk bolumunu tercih ediyoruz. Ama kafelerde bebek arabasinin sorun olmadigini biliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Birkaç günlüğüne gidince orada yaşayanlar kadar bilemeyiz; çok iyi oldu bu eczanelerden bahsettiğiniz. Listesinin linkini gönderirseniz sevinirim. Biz Bahnhof içindeki eczaneye uğradık Alaz'ın ilaçlarını almak için; ama emzirme bölümünü göremedim ya da dikkatimi çekmedi.

      Yemekler içinse, Zürih'e turist olarak gitmişken Migros ve Coop'larda yemek tercih meselesi. Duyduğuma göre İsviçre çocuk yetiştirmek için en iyi Avrupa ülkesiymiş, ikizleriniz çok şanslı.

      Sil
  2. Merhaba, seyahatinizi keyifle okudum, bir kaç fotoğrafla ad zenginleştirseydiniz iyi olurdu, görmüş olurduk Zürih'i hem de Alazın maceralarındaki halini:)
    Siz turistik amaçlı mı gittiniz, acaba iş için filan giderken aradan gezi de mi çıktı, açıkçası ben kızım çok huysuzlandığı için o tür bir geziye cesaret edemiyorum.. Hatta zor olur, biz de bir şey anlamayzı diyerek eşim hiç bir yere gitmek istemiyor...

    YanıtlaSil
  3. Teşekkürler, bol fotoğraflı Alaz'ın Zürih'teki maceraları; http://www.gezginanne.com/2012/03/alaz-zurihte.html
    Zürih'le ilgili daha ayrıntılı yazım da; http://gezgin.ozgul.net/search/label/%C4%B0svi%C3%A7re

    Eşim iş için gitti, biz de takıldık peşine bu kez. Bu gezinin ilk gecesi Alaz hastalandığından huysuzluğu yer değişikliğinden miydi hastalıktan mıydı anlamadık açıkçası. Daha önceki Türkiye seyahatlerimizde hiç huysuzlanmazdı; ama tabii günden güne değişiyor huyları. Yakında San Fransisko'ya gideceğiz, bakalım nasıl olacak ben de merakla bekliyorum!

    YanıtlaSil